9 Aralık 2011 Cuma

Kınar'ın Fedaisi

Bu sonu bilinemezin gündüz düşü,

-bir hanımefendiye ait denizi
yaran ve yaralayan vapurda kurulan-
ve düşkuran fedaiyi son kertesine vardırdı.
Gerdanını kırdıkça kanar hanım dalgalarında,
kirpik aralarına mevzilendi açların gözleri pusuda kirpiği kara.
Kanar keskin vapur kadar kayıtsız,
durup mahremini dikizleyen gözlere kıyıdan.
Fedai kıyıdaki açgözlü açık gözlerin kanına susamış;
gözcüleri boğarken kayalık diplerinde hıncından,
jilet atarken kapaklarına
midye kabuklarıyla arsız gözlerin,
hanımının köpüklü kıvrımlarına batıra çıkara.

Kinli iki göz bir bakışta çengelledi fedainin eşgalini -pek ani-
Eyvah! sıradaki müstakbel kurbanına suçüstü yakalandı.
Mesleği açık etti anlık bir gafleti.
İntikam alınacak az sonra düşüneyaşayandan.
Fedai de hala memuriyetinin yanışında:
"Hanımımın namusu karabatak savunusuna mı kalacak benden sonra?"

İskelesinden denizine kan sızıyor o gün bu gün Kanar Hanımın.
Ana renk hala mor - ve vakadan beri ince ince kırmızı-
Fedainin hala faili meçhul,
bilinişine bekleyerek orda kanar halde kaldı.
-belki de o vapurdan hiç inmedi-

O gün bu gün Kınar Hanım nüfus kayıtlarında ,
'Kanar' olarak geçer.

Hiç yorum yok: